مى دانند آن را بجا آورد . پس كساني كه مجتهد نيستند ونمى توانند به احتياط عمل كنند . واجب است از مجتهد تقليد نمايند . مسأله 2 - تقليد در احكام عمل كردن به دستور مجتهد است . واز مجتهدي بايد تقليد كرد كه مرد ، وبالغ ، وعاقل ، وشيعه دوازده امامي ، وحلال زاده ، وزنده ، وعادل باشد . وعادل كسى است كه كارهايى كه بر أو واجب است بجا آورد وكارهايى كه بر أو حرام است ترك كند ، به عبارت ديگر عادل كسى است كه در جاده شرع مستقيم است وعملا از آن منحرف نمى شود ، ونيز مجتهدي كه انسان از أو تقليد مى كند بايد اعلم باشد ، يعنى در فهميدن حكم خدا از تمام مجتهدهاى زمان خود استادتر باشد . مسأله 3 - مجتهد واعلم را از سه راه مى توان شناخت : أول آنكه خود انسان يقين كند ، مثل آنكه از أهل علم باشد وبتواند مجتهد واعلم را بشناسد . دوم آنكه يك نفر عالم عادل بلكه موثق كه مى تواند مجتهد وعلم را تشخيص دهد ، مجتهد بودن يا اعلم بودن كسى را تصديق كند ، به شرط آنكه عالم ثقة ديگر با گفته أو مخالفت ننمايد . سوم آنكه عده اى از أهل علم كه مى توانند مجتهد واعلم را تشخيص دهند ، واز گفته آنان اطمينان پيدا مى شود مجتهد بودن يا اعلم بودن كسى را تصديق كنند . مسأله 4 - اگر شناختن اعلم مشكل باشد ، بايد از كسى تقليد كند كه گمان به اعلم بودن أو دارد ، بلكه اگر احتمال ضعيفى هم بدهد كه كسى اعلم است وبداند ديگرى از أو اعلم نيست ، بايد از أو تقليد نمايد ، واگر چند نفر در نظر أو اعلم از ديگران وبا يكديگر مساوى باشند ، بايد از يكى از آنان تقليد كند . ولى چنانچه يكى از آنان پرهيزكارتر در فتوى باشد بايد از أو تقليد نمايد . مسأله 5 - بدست آوردن فتوى يعنى دستور مجتهد چهار راه دارد : أول شنيدن از خود مجتهد . دون شنيدن از يك نفر عادل بلكه موثق كه فتواى مجتهد را نقل كند . سوم شنيدن از كسى كه انسان به گفته أو اطمينان دار . چهارم ديدن در